Ik schrijf columns, gedichten en liedjes

Niemand geniet er meer van om mishandeld te worden met extra taken op de werkvloer dan ik. Als een geboren workaholic heb ik altijd zin in werk, het zou mij niet verbazen als ik met een laptop uit de baarmoeder kwam. Soms (vaak) ben ik na twaalven nog aan het werk en kost het een hoop mankracht om me te stoppen. Dan moet ik mediteren, inclusief handstand, om een mail te bewaren tot de volgende werkdag. Maar niet zonder zorgen, een korte nacht, die wordt afgekapt door een strenge wekker. Ik hou ervan, van een streng regime, als het kon zou de wekker me wakker wurgen. En toch ben ik opgelucht dat ik er om 04:30 uur uit mag, vluchten is veel meer dan een hobby.

Dus je kan je wel voorstellen dat toen ik deze vakantie aan het boeken was, ik goed moest nadenken wat de bedoeling was. Niet-werken, niet-schrijven, niet-appen enzo, alles waar ik juist zoveel lol uithaal.

Het was niet de bedoeling dat ik op vakantie zou schrijven, want vakantie betekent loslaten. Maar toen kwam er een berichtje van iemand die me complimenteerde met ‘hoe consistent ik columns schreef.’ Dat deed me de das om, alsof ik slagroom zat te eten terwijl er een kind naast me werd mishandeld. Dus het is me niet gelukt, zelfs niet onder de hete zon, om m’n werk in de koelkast te zetten. En in my defense, de wekker hier gaat gewoon om 09:00 uur.